Ervaringen na vitrectomie


Mijn oog: Dagboek na een oogoperatie (vitrectomie)

Een allerindividueelste expressie  van een allerindividueelste oog-ervaring

 

Vooraf

Het lezen werd mij steeds moeilijker. Een “vuile wolk” die zich voortdurend verplaatste vertroebelde mijn leesgenot. Precies zoals een zwerm vogels in de lucht. Dan toch maar naar de oogarts en ja dat moet geopereerd  worden.

Een operatie in dagkliniek. Je ’s morgens nuchter, (alleen medicatie slikken mag!) aanbieden en de dag zelf nog naar huis. MAAR met chauffeur want zelf terugrijden mag niet.

In de kliniek

Uren verveeld wachten op iets wat je niet kent en dan, eindelijk , komen ze je halen om je te opereren. Toch wel spannender dan ik dacht (bloeddruk omhoog maar geen probleem zei de verpleegster)

En wakker worden met een afgeplakt oog. (gelukkig toch dat wat geopereerd moest worden) En,  geen pijn, tof zeg, maar dat zal waarschijnlijk nog wel komen.

En ja de dokter kwam nog langs om je naar huis te laten gaan MAAR morgen terug komen. Ook met chauffeur. Zou het niet makkelijker zijn om mij een nachtje hier te houden ipv weeral door dat drukke verkeer te moeten? Gelukkig had ik niets anders voorzien maar ze hadden wel vooraf kunnen zeggen dat je de dag erop moest terugkomen vind ik. En je krijgt ook  nog wat pijnstillers mee. Maar ik heb geen pijn dus. Afijn toch maar eentje genomen uit voorzorg je weet maar nooit ‘s nachts. Achteraf bleek het niet nodig want ook bij het opstaan had ik geen pijn. En dan opnieuw naar de kliniek.

Dag 1 na de operatie

Terug dus in de kliniek dus, en ja, het verband mag er af. Helaas wat een ontgoocheling! Ik zie niets. Mijn oog lijk vol te zitten met water waar wat melk bijgedaan is. Alles vuil wit. En het is wat opgezwollen en wat rood ook nog zegt mijn partner/chauffeur. Maar de dokter zegt dat het er heel goed uitziet en dat wel zou in orde komen na een weekje. Je krijgt voorschriften mee voor druppeltjes en een schelp om ‘s nachts mee te slapen. Ik noem dat maar een kuisheidsgordel voor mijn oog want ik mag “er” niet aankomen. Eigenlijk ook goed om zeerover te spelen. Het melkachtige verbleekt stilletjes aan in de loop van de dag en ik begin vaagjes licht te zien. En steeds zonder pijn al blijft mijn oog wat opgezwollen en wat rood.

Dag 2 na de operatie.

Slapen met de schelp is eigenlijk geen probleem gebleken. En nog geen pijn. En ik kan al wat vage vlakken zien. Dat bruine zal de deur wel zijn en dat groene buiten is een spar. En druppeltjes niet vergeten! Waartoe dienen die? Bijsluiter lezen. (veel te moeilijk om te begrijpen maar ik heb geen last van al de voorziene bijwerkingen dus alles OK)

Ja schat, het gaat vrij goed maar de afwas zal nog niet gaan. Je weet wel dat ik geen dieptezicht heb en daarom niet met de auto mag rijden de afwas doen is dus niet zo een goed idee (Oef ik ben er van af; gewoon verder boekje lezen en mij een koffie laten zetten haha, wat een leven)

Dag 3 na de operatie

Pijn heb ik  nooit gehad, wel een eerder lastig gevoel en dat is nu al sterk verminderd. Mijn oog is ook niet meer helemaal vol water. Een bovenste deel is al bevrijd. Ik zie duidelijk de waterlijn en je kunt er mee spelen. Het werkt als een waterpas. Altijd is de lijn horizontaal hoe je, je hoofd ook wend of keert. Koddig spelletje eigenlijk. De rest van het water is nu vrij helder en ik kan al wat dingen onderscheiden, niet scherp maar toch. Trappen afgaan is echter nog een vrij riskante zaak. Je goed vasthouden dus.

Dag 6 na de operatie

Er is een gestage verbetering sinds dag 3. Het “last” – gevoel is verminderd en het waterpeil zakt voortdurend maar traag. Daar waar het in het begin plezant was om te spelen met dat waterniveau als met een waterpas is dat nu een ambetant iets geworden. Het water, dat nu helderder is, vult nu nog maar alleen de onderste 20% van mijn oog en ik begin vrij  normaal te zien boven dat niveau, Maar die waterpas is nu een bel geworden met afgeronde uiteinden, en voelt veel ambetanter aan dan voorheen. Die waterbel is een vergrootglas geworden dat je niet op de correcte afstand van je oog gehouden krijgt en dus een fout zicht geeft, telkens je er door kijkt. En je moet er wel doorheen kijken telkens je naar beneden ziet. Koffie inschenken, boterham smeren, kruiswoordraadsel invullen, eten, klein geld tellen, aardappelen schillen enz…. zijn allemaal dingen die je wel kunt maar je kunt er niet correct op kijken. (Heet dat niet parallax??) Die bel is zeer beweeglijk en zet zich steeds op het onderste puntje  vervelend ! mens toch, je kunt het niet geloven. Je krijgt er zelfs hoofdpijn van. Maar de hoop op beterschap blijft natuurlijk. En ik zie ook uit naar de dag dat ik weer zelf zal kunnen autorijden.

Dag 8 na de operatie

De bel verkleind,  maar traag. Kijk naar de grond en hou een muntstuk van 1 euro op 1 cm van je goed oog. Dat is de grootte op dit ogenblijk van de waterbel. Met als bijkomende details dat je de rand van je muntstuk moet voorstellen als volledig zwart en dus ondoorzichtbaar en dat, als je door de kern van de bel kijkt, je dan kijkt  als door een vrij donkere zonnebril. Buiten de bel is het zicht vrij normaal geworden. Maar dat “normale” zicht is dus steeds belemmerd door de bel. De mate van belemmering is afhankelijk van de stand van je gezicht. Als je naar de hemel kijken met je hoofd in je nek merk je amper nog de bel op. Als je naar de grond kijkt staat de bel in het midden van je zicht ter grootte dus van een 1 euro muntstuk

Dag 9 na de operatie

’s morgens bij het opstaan is bel weer iets verkleind. En de verdere verkleining gaat ineens veel sneller. EN  ….. tegen het avondeten is er GEEN bel meer. Eindelijk weer normaal. Waarom moet ik dan nog 4 weken druppeltjes? Pijn is er niet, zelfs geen ambetant gevoel meer. Hoera en nu maar hopen dat mijn oog braaf blijft en mij weer alles normaal zal laten zien, want; zei de dokter, de genezing gaat nog vele maanden door en dus zal ik over enkele maanden nog beter zien dan nu. TOF.

 

 

 

Mijn vitrectomie

 

Al gedurende een paar maanden had ik last van een wazig zicht aan beide ogen, die mijn zicht belemmerde op onregelmatige tijdstippen.

Op consultatie bij mijn oogarts heb ik dit vermeld en ze stelde voor om op consultatie te gaan bij een gespecialiseerde oogarts van AntwerpRetina.

Tijdens deze consultatie stelde de oogchirurg dat een vitrectomie (of glasoperatie) aan beide ogen de oplossing zou kunnen zijn voor het probleem. Er werd uitgelegd dat bij deze ingreep het glasvocht aan de binnenkant van het oog vervangen wordt door gas, zodat het zicht weer normaal wordt.

Na overleg werd besloten het rechteroog als eerste te opereren.

De dag van de behandeling werd ik om 10u in de voormiddag nuchter verwacht voor opname. Ik werd er vriendelijk onthaald en naar de kamer begeleid, waar ik medicatie (in de vorm van een kleine pil)kreeg, die ervoor zorgde dat de pupil zou vergroten.

Omstreeks 12 u werd ik naar het operatiekwartier geleid, waar ik onder volledige narcose werd gebracht. Dit is nodig omdat het oog tijdens de ingreep niet bewegen mag.

Rond 15u was de narcose uitgewerkt, mijn oog was afgeplakt met een (plastieken) schelp, om te voorkomen dat er in dit oog gewreven zou worden. Ik had helemaal geen pijn, maar ik voelde wel dat er aan het rechteroog ‘gewerkt’ was. Na ongeveer nog een uur voelde ik me goed genoeg en mocht het ziekenhuis verlaten, vermits ik afgehaald werd.

De volgende dag om 9u volgde de controle bij de oogchirurg, die vaststelde dat de operatie uitstekend verlopen was, de schelp werd verwijderd en moest alleen nog ‘s nachts gedragen worden (voor de hierboven vermelde reden).

In mijn rechteroog had zich een soort gasbel gevormd, waardoor het zicht aan dit oog wazig was. Ik kreeg oogdruppels mee, die ik in het begin om de drie uur moest aanbrengen. Gedurende de volgende weken werd dit week per week afgebouwd.

Elke dag werd deze gasbel kleiner en kleiner, zodat ze na een 10-tal dagen volledig verdwenen was en mijn zicht weer volkomen normaal was, een geweldige ervaring!

Na een drietal maanden, heb ik ook mijn linkeroog laten opereren en ook deze verliep rimpelloos.

Ik kan het iedereen aanraden om deze operatie te laten uitvoeren, omdat deze zo goed als pijnloos is, maar een 10-tal dagen hinder geeft en het resultaat geweldig is!