Echografie


Waarom wordt een echografie van het oog gemaakt?

  • In een aantal gevallen zijn er afwijkingen in het oog zoals een dens cataract (staar) of een bloeding of ontsteking waardoor de achterkant van het oog niet meer te beoordelen is met het spleetlamponderzoek en de funduscopie. Een echografie kan in deze gevallen “doorheen” deze troebele media kijken en bijkomende informatie opleveren. Op die manier kan bv. bij een glasvochtbloeding gekeken worden of het netvlies nog aanliggend is. Zo niet, dan is er sprake van een netvliesloslating. In dit laatste geval is een ingreep nodig.
  • Soms kunnen er ook afwijkingen achter het oog of in de oogzenuw zijn. Deze kunnen vaak met de echografie in beeld gebracht worden.
  • Ook kan echografie nuttig zijn om de grootte van een afwijking nauwkeurig op te meten. Als dit onderzoek na enige tijd herhaald wordt kan nagegaan worden of de afwijking in grootte is veranderd.

 

Beperkingen van het echografisch onderzoek

Met een echo-onderzoek kunnen afwijkingen die zeer klein zijn niet worden opgespoord. Ook kan de precieze aard van een afwijking niet altijd met zekerheid worden vastgesteld waardoor aanvullende onderzoeken nodig kunnen zijn. Bovendien geeft de echografie alleen maar een anatomisch beeld van de onderdelen van het oog, maar geeft het geen informatie over de werking ervan. Een oogzenuw kan bijvoorbeeld echografisch intact zijn, maar toch slecht functioneren doordat er bijvoorbeeld een slechte bloedvoorziening is.

 

Hoe wordt een echografie uitgevoerd?

Het onderzoek is te vergelijken met een echo onderzoek bij zwangere vrouwen. Er is geen speciale voorbereiding of verdoving nodig.

Tijdens het onderzoek wordt een probe (kop) van het echo apparaat met een soort gel tegen het bovenooglid of onderooglid gehouden.  Dit doet absoluut geen pijn. Het apparaat zendt hoogfrequente geluidsgolven uit en vangt deze weer op. Hierdoor kunnen weefsels van het oog en de oogkas in beeld worden gebracht. De probe wordt in verschillende richtingen gekanteld om het oog en/of de oogkas vanuit verschillende hoeken te bekijken. De geluidsgolven zijn ongevaarlijk. Het onderzoek duurt gemiddeld zo een vijf tot tien minuten.